در چاپ اول اين كتاب به تبعيت بعضى من هم نوشتم مقبرهء شاه طهماسب ثانى در قم است ، ولى بعدها پس از تتبع معلوم شد كه بعد از خلع شاه طهماسب ثانى در اصفهان ، نادر شاه او را تحت الحفظ به خراسان فرستاد و در سبزوار ماند ، و پس از رفتن نادر به هندوستان رضا قلى ميرزا فرزند وى ، او را كشت . عليهذا بعيد است كه نعش او را به قم آورده باشند ، و جز يك نفر نديدم كسى هم نوشته باشد كه قبر وى در قم است . همچنين شاه سلطان حسين هم بايد بدن بىسرش در قم مدفون باشد ، زيرا اشرف افغان سر او را براى سردار عثمانى كه شاه راه از وى مطالبه مىنمود فرستاد . * ديگر شاه سليمان و شاه سلطان حسين صفوى كه در دو صندوق و يك بقعه جنب بقعه شاه عباس ثانى مدفون مىباشند . بر روى قبور آنها صندوقى است به ارتفاع يك ذرع تخمينا كه از صفحهء مس بنا شده است . اطراف آن صفحه‌ها كتيبه‌اىست كه بر روى صفحهء فولاد نوشته شده و خط را مشبك كرده از فولاد بيرون آورده‌اند . اطراف اين صفحه‌هاى فولاد صفحه‌هاى طلا بوده كه احاطه بر اطراف صندوق داشته است . در حكومت محمود افغان در ايران افاغنه صفحه‌هاى طلا را از جميع اين صندوق‌ها كنده و برده و صفحه فولاد را برجاى گذاشته‌اند . كتيبهء اين بقعه به خط ابو طالب الحسينى الخطيب القمى است فى سنة 1107 ، و در سلطنت شاه سلطان حسين صفوى نوشته شده است ، علاوه بر اينان قبور بسيارى از شاهزادگان صفويه نيز در قم است . « 1 » * و در صحن زنانه اطاقى كه فعلا موزه است معروف به قبور شاهزادگان صفوى است . و در « روضة الصفاى ناصرى » مىگويد : « محمود دانست كه قزلباشيه با افاغنه به سر نخواهند برد و در هنگام فرصت به مكافات و كيفر خواهند پرداخت ، لهذا سان امراى قزلباشيه را پيش‌نهاد همت كرده ، بعد از تعيين و تشخيص و تعريف و توصيف پايه و مايهء هريك را به تحقيق شناخته مقرر كرد كه ايشان را حاضر و به عدد سور مباركهء فرقانى يكصد و چهارده تن بودند . آن دنىزادهء نامرد حكم به قتل آن همه كرد . آن‌گاه اولاد امجاد صفويه و سادات مرتضويه را جمع نموده ، صغيرا و كبيرا سى و يك نفر بودند ، مانند حجاج عليه اللعنه حكم به

--> ( 1 ) - اين قبور تماما برداشته شد و جاى آنها هموار است ( د )